In 1957 begon de toen 75-jarige molenmaker N. de Troye uit Middelburg aan een achtkante model-stellingmodelmolen. De molen werd op 1/7 van ware grootte gemaakt van 84 voet, zoals De Troye in 1963 schreef aan Vereniging De Hollandsche Molen. De hoogte van de achtkante molen tot bovenkant kap bedraagt 2,38 meter en de vlucht 3,80 m, dus een behoorlijke molen.
De Troye noemde de molen Unicum en bood hem in 1964 te koop aan voor vijftienduizend gulden, het bedrag waarvoor de molen verzekerd was. Hij had er zes jaar aan gewerkt en dat van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Zoals hij schrijft: “Ik heb er drie Jaar van Smorgens 8 uur tot Snagts 12 uur aan gewerkt. Zondag ook dan maakt nogal een uuren. Nadij 2 jaar tot 11 uur Savonds laat, 1 ½ jaar tot 10 savonds. Ik ben een liefhebber van Werken”.
De Stichting Molendocumentatie (SMD) heeft in de collectie een map met brieven die De Troye aan DHM schreef in begin 1960-er jaren. Daarin wordt een vrij uitvoerige beschrijving gegeven van gebruikt materiaal. In een van de stukken schrijft De Troye zelf dat het 1/7 van de ware grootte is. In het verre verleden is een getypte versie gemaakt van wat de molenmaker schreef en hier is een foutje gemaakt voor wat de roelengte moet zijn, namelijk 4,10 m en niet 8,20 m. “De roede zijn van Java teakhout gemaakt in twee stukken in de midden gelast.”
In De Spiegel van 13 juli 1963 staat een artikeltje over De Troye en zijn molen.
De levensloop van het molentje terug te vinden in het boek “Molens in Zeeland”. Het molentje stond eerst bij de werkplaats van De Troye in Middelburg, werd later verhuisd naar Eefde (Gld.) bij Verhage en kwam toen terecht op het een dakterras van een lunchroom in Lelystad. De uitbater en eigenaar van dat etablissement is ook een De Troye, dus het molentje was nog steeds in de familie. Het werd daar door een liefhebber onderhouden, en schijnt ook regelmatig gedraaid te hebben.
In 2006 zat er nogal wat achterstallig onderhoud aan, een aantal heklatjes en een raampjes ontbraken. Ook het schilderwerk liet nogal te wensen over. Omdat de eigenaar weinig tijd had voor het onderhoud en het molentje eigenlijk niet tot zijn recht kwam op deze locatie, werd het molentje verworven door vereniging de Zeeuwse Molen. In 2012 werd het naar Zeeland getransporteerd en gerestaureerd. Het molentje werd naast de molen van Aagtekerke geplaatst. Mooi op de wind, voldoende toezicht en bij een molen waar Klaasje ook aan gewerkt heeft.
Klaas de Troye paste voor het koppelen van de roede-enden 2 maal 4 RVS-bouten toe. De andere roestende slotbouten hebben bijna alle houtverbindingen kapotgedrukt. Nu is alle “ijzerwerk” aan de buitenkant (ondertafelement, staart enz.) van RVS.
Bron: informatie op Molenprikbord, 10 aug. 2009, 3 dec. 2012.
2. De molen in Middelburg, met de maker. Foto: 1962 (coll. RCE) 3. De molen in Lelystad. Foto: Lennart v.d. Torren, zomer 2006 5. Foto's: Ronald Bakker, 10 sept. 2020
