De windmotor stond op de plaats van de in 1925 gesloopte wipmolen.
Deze windmotor voldeed niet, zodat hij rond 1937 tot op de onderbouw werd gesloopt. Inmiddels is de bemaling overgenomen door een elektrisch gemaal.
Bron: "De molens van de Alblasserwaard en de Vijfheerenlanden", H.A. Visser.
-----
Bij deze Energie-windmotor was binnen de ring van normale bladen nog een ring met kleinere bladen geplaatst. Hierdoor, en ook door de tordering van de bladen, garandeerde producent Edmund Kletzsch voor verschillende windsnelheden een bepaalde capaciteit.
In 1930 werd er een elektromotor in het onderhuis geplaatst, en werd de bovenbouw afgebroken.
In de provinciale almanak van 1966 staat dat de polder een oppervlakte had van 790 ha en dat de elektromotor een vermogen van 75 pk had. De door de elektromotor aangedreven vijzel van de windmotor had een capaciteit van 85 m3/min.
Na de bouw van een nieuw gemaal werd de onderbouw afgebroken, de geklonken vijzel heeft toen nog een tijd bij de Kinderdijk gelegen, en had waarschijnlijk een diameter van 1,85 m.
Bron: "Windmotoren: technische aspecten en fabrikanten", art. door Jan Hofstra in Molinologie nr. 46, 2016, blz. 25.
-----
Na de bouw van het nieuwe gemaal in 1990 werd de onderbouw van de windmotor, met de elektrische aandrijving, gesloopt. De (geklonken!) vijzel werd opgeslagen op het terrein van de Nederwaard in Kinderdijk (zie Allemolens.nl), en later geplaatst bij het Molenexpositiecentrum aan de Molenstraat in Kinderdijk. Daarna is hij opgeruimd als oud ijzer.
Jaap de Vries, 16 jan. 2017.
